recht aan vrouwen of aanrecht (8)

recht aan vrouwen of aanrecht

 

Tóch gelijke rechten...

 

Waar?

Waarrrr?

 

Nog steeds worden door zware jongens aan vrouwen onder dwang foute dingen opgelegd en goede dingen ontzegd.

Wereldwijd én dichtbij. Onderbetaalde arbeid, prostitutie.

Hierin worden niet alleen vrouwen misbruikt, maar ook mannen die zich in een kwetsbare sociaal-economische positie bevinden.

En kinderen, meisjes én jongens.

Misbruik van kinderen door rijke stinkerds (en dit bedoel ik méér dan letterlijk) die de decadentie voorbij zijn en van verdorvenheid niet meer weten hoe ze zichzelf moeten pleasen.

En daar haken andere stinkerds, die daar goudgeld mee verdienen, gretig op in.

Dát kan niet genoeg bestreden en bestraft worden.

 

Maar helaas, er is ook onderdrukking in familie- of gezinsverband.

Dat is géén ver van ons bed show, dat gebeurt dichtbij, ook onder christenen.

Dat gebeurt zelfs met de Bijbel in de hand, die men dan letterlijk naar zijn eigen hand zet. 

Tot misbruik van eigen kinderen aan toe.

Ook deze misdaden kunnen niet streng genoeg bestraft worden.

 

Gelijke rechten voor mannen en vrouwen.

Hoe geweldig zou het niet zijn als overal ter wereld voor alle mensen gelijke rechten zouden gelden.

Maar dat is helaas niet zo.

We leven nog immer in een gebroken wereld, overbevolkt met zondige, rechten-schendende mensen.

Overvol met geschonden slachtoffers van het ‘recht' van de sterkste.

Een wereld waarin het recht vergeten is.

Waarin kennis en geweten ontbreken.

Waar vrede en liefde ver te zoeken is.

Waar nederigheid een ongekend begrip bij diegene die zichzelf zo verschrikkelijk belangrijk vindt, dat ie het middelpunt, ja, het ultieme doel van de kosmos denkt te zijn.

En in díe wereld, met díe mensen, gelijke rechten voor alle wereldburgers?

Vergeet het maar.

 

Maar - zouden we dan juist als kerk niet het goede voorbeeld moeten geven?

Gelijke rechten voor mannen en vrouwen in de kerk, ook in de ambtsbediening?

Begaafde vrouwen genoeg.

 

Ho! Wacht even, ik zie iets over het hoofd.

Namelijk dit: Het kerkelijke ambt ís helemaal geen recht.

Het is een roeping uit genade. Een genadegave.

Genade, gunsten,  kun je niet claimen.

Als je dat tóch gaat doen, man, of ik als vrouw[1], als ik een gunst opeis als een recht, bijvoorbeeld omdat ik vind dat ik op grond van  míjn  gaven bést geschikt bent om in het ambt te staan, dan heb ik even niet begrepen wat de genadegift van de ambtsbediening inhoudt.

Dan mis ik bovendien juist datgene wat zo dringend nodig is als je ambtelijk-dienend bezig mag zijn: namelijk de nederigheid.

Laten we, als zusters en broeders, eerst maar eens beginnen met elkaars vuile voeten te wassen en elkaar dáár in …. gelijk zijn.

Laten we elkaars gelijken worden in nederigheid.

 

Intussen hebben wij één zekerheid, één troost: ons burgerschap is in de hemel.

Daar hebben wij, mannen en vrouwen, meisjes en jongens, gelijke gerechtigheid gekregen.

O, niet omdat wíj op de barricaden hebben gestaan om onszelf recht te verschaffen.

Laat staan dat we dat voor anderen hebben gedaan…

 

Maar

 

omdat de Heere Jezus die ontzéttende, bijna onoverkomelijke barricade voor ons heeft genomen.

Namelijk die van het Kruis, om, in ruil voor onze vuiligheid, ons  Zijn gerechtigheid te schenken. 

 

 

Riet Ritman-Bakker

©rrb

 

 

vorige: wat doet emancipatie met vrouwen.

volgende: eenheid

 

 

[1] wees maar gerust hoor, lieve lezertjes, ben ik tóch te oud voor. Laat mij maar gewoon lekker praatjes maken.

 

reageren

whapp  0655180402

@mail  riet.ritman@planet.nl

 

  • Geen reacties gevonden

Laat je reactie achter

0 / 300 Beperking van tekens
Je tekst moet 5-300 tekens bevatten
algemene voorwaarden.