Rudie in Kenia

Rudie:

ik heb altijd gedacht ’t Zal wel´, als mensen zeiden dat ze ergens kippenvel van kregen.

Maar nu, tijdens deze reis, heb ik het doorlopend gehad. Kippenvel.

Toen een groep kinderen voor ons stond te zingen.

Toen we een enorme kudde gnoes in beweging zagen komen, om hun jaarlijkse trek van Kenia naar Tanzania te ondernemen.

Dat donderende geraas van hoeven over de kurkdroge grond.

Als je de zon ziet opkomen over het regenwoud.

Als je merkt, hoe God ALTIJD de leiding heeft in al je plannen en voornemens.

Als je Zijn bescherming op mag merken, bijvoorbeeld, toen ons busje behoorlijk vertraging had door pech.

Daardoor waren we niet in aanraking gekomen met een gewapend conflict op de plek, waar we, zonder die pech, op dat moment zouden zijn geweest.

Of dat, net voordat de bouw van de eerste kerk begonnen was, de lang aangehouden regen was gestopt.

Of, in het droge gebied, vlak bij de evenaar, waar de temperatuur wel tot ver over de 40okan oplopen, het al die tijd bewolkt was, en de temperatuur niet boven de 35okwam, warm hoor, zeker. Maar te doen. Met temperaturen van 40oen hoger, wordt het écht niet meer werkbaar.

Als je weer gespaard bent op wegen, met vele, vele ‘blackspot’ bordjes, die doodsgevaar aanduiden: afbrokkelende ravijnranden, neerstortend berggesteente.

En dan die keer, dat we op motoren op weg gingen, 1 centimeter langs zo’n afgrond, of op een halve centimeter een busje passerend.

Er konden twee passagiers op zo’n motor, maar omdat we met zijn vijven waren, mocht ik in m´n eentje achterop. Dacht: fijn, lekker de ruimte.

Maar die vreugde werd al gauw de bodem ingeboord toen ik hoorde, dat die man pas drie dagen motor mocht rijden.

Dit klinkt misschien alsof we dag in dag uit aan levensgevaar bloot stonden, maar in werkelijkheid was dat niet meer dan thuis in het verkeer of waar ook.  Het was allemaal ánders, maar ook dankzij de leiding van de zonen van Anton en Els voelden wij ons veilig, beschermd, ja, thuis waar wij waren.

 

kakkerlakken en spinnewebben

Wat wél kon tegenstaan, waren de af en toe erbarmelijke hygiënische omstandigheden.

Soms was er een soort WC, maar om die te bereiken, moest je je eerst door een woud van spinnewebben heen worstelen, intussend e ene na de andere kakkerlak doodtrappend, gewoon omdat ze niet te ontwijken waren.

Ook is het me overkomen, dat, toen ik aan het touwtje trok om door te spoelen, dat touwtje brak, maar nét te laat, zodat toch nog de hele stortbak naar beneden kwam compleet met vuil, drabbig, stinkend water.

Het enige wat je dan wil, is een hete douche. Maar ja, die ís er niet.

Vaak was er zelfs niet eens een WC, en moest je het zien te stellen met een gat in de grond.

 

cultuurverschil

Vrouwen krijgen een soort onderscheiding in de vorm van een halsketting voor elke bereikte fase in een meisjes- of vrouwenleven. Sommige vrouwen hebben een lang-uitgerekte nek van de kettingen.

Er zijn hutten voor mannen en vrouwen. Meerdere vrouwen samen in één hut. Mannen in een eigen hut.

Maar, zei een man,  wijzend naar een hut met een groep vrouwen er voor, ik slaap meestal in de vrouwenhut.  

Ik vroeg ik mijn onschuld: wie is uw vrouw? Allemaal, antwoordde de man trots en gelukkig.

Dan sta je, als westerse jongen, toch wel heel even met een mond vol tanden.

 

opmerkelijke rechtssystemen

Ik had, vertelt Rudie verder, toestemming om in de vrouwengevangenis op bezoek te gaan. Dat was een aangrijpende ervaring.

Voor heel érge misdrijven, kan, behalve levenslange gevangenisstraf, ook de doodstraf opgelegd worden.

Alleen wordt die nooit voltrokken.

Maar - voor doodstraf kun je gratie krijgen. En dat wordt dan niet omgezet in levenslang, nee, je komt meteen op vrije voeten.  

 

geloofsbeleving

Je staat ook wel even vreemd te kijken als je een eerste kerkdienst meemaakt, zoals toen onze eerste kerk af was.

Alle omringende gemeenten kwamen de dienst bijwonen, compleet met hun voorgangers, die allemaal een woordje te zeggen hadden.

En dan het zingen. Ik stond in het begin nogal onwennig mee te handenklappen, maar er werd al snel op gewezen dat dat zó niet gaat.

Je moet wiegend meebewegen. Okee, doen dus.

Wonderlijk hoe ook dat went, zelfs zo, dat als je weer in je thuiskerk bent, éven denkt - heel even maar, hoor - béétje saaie boel hier!

Maar je moet je ook niet voorstellen dat onze brave, degelijke gemeente, ineens uit zou breken in zang en dans en handgeklap – dan kun je met de beste wil een schaterlach niet onderdrukken.

Hoewel je als westerling zou kunnen denken dat de geloofsbeleving dáár oppervlakkig is, dan durf ík toch te beweren, dat dat niet zo is.

Anders, en heel intens.

Ik moet toegeven dat de verkondiging niet al te diepgaand was, maar dat kan natuurlijk incidenteel zijn geweest.

Daarnaast ben ik veel oprecht persoonlijk geloof tegengekomen.

Men vraagt ook heel onbevangen naar jouw persoonlijke relatie met God.

Als mensen aan je vragen hoe het gaat, en je dan aangeeft dat je het warm hebt of best wel moe bent, dan slaan ze een arm om je heen, en beginnen spontaan te bidden om kracht voor jou en dat je de hitte kunt verdragen.

 

‘komt wel goed’

Als bij ons iets niet loopt volgens schema en plan dan roept dat vaak irritatie of stress op.

Of zelfs boosheid. Afspraak is afspraak, roepen we dan. En natuurlijk is daar iets voor te zeggen.

Maar de afgesproken tenten, waar we zouden slapen, waren er níet.

Geen mens, die zich vervolgens druk maakt, die gaat lopen vingerwijzen met: maar jij zou

Men komt wél met een oplossing. We konden in een kerk slapen. Een kerk, die er trouwens al langer stond, en dus muren had en deuren en ramen.

Wél zo veilig, eigenlijk.

 

Rudie vertelt desgevraagd, dat, als hij hier nog eens zou kunnen terugkeren, hij dat zeker zou doen. Maar hij wil ook graag kennismaken met andere culturen en omstandigheden.

Dan moeten er keuzes gemaakt worden. Zoveel is duidelijk: hij heeft de smaak te pakken.

We wensen Rudiie een mooie levensreis toe, die, onder Gods bescherming,  hopelijk over vele plaatsen gaat, waar hij anderen tot hulp en zegen kan zijn.

 

 

  • Geen reacties gevonden

Laat je reactie achter

0 / 300 Beperking van tekens
Je tekst moet 5-300 tekens bevatten
algemene voorwaarden.