RUDIE VAN OOSTRUM

Rudie zat, met onder anderen Simone Bontan, in het laatste zondagsschoolklasje dat ik mocht leiden. Het was een gaaf én begaafd klasje, met niet veel, maar érg bewuste en betrokken kinderen, fijn om mee af te sluiten.

Rudie had een aparte gave om te bidden, en dat deed hij, als ik hem vroeg af te sluiten, graag en goed.

Ik vraag of hem dat nog steeds goed af gaat. Hij antwoordt, heel open: hardop bidden met anderen vaak zelfs beter, dan alleen in stilte voor mezelf.

Het is dan veel moeilijker om tot de kern te komen wat je eigen innerlijk betreft.

Hoe herkenbaar is dát.

Hij doet Havo en hoopt dit jaar af te sluiten met een examen. En er is een test in het verschiet bij Defensie.

(Intussen, we schrijven september 2018, is het HAVO diploma gehaald en is hij toegelaten bij de Luchtmobiele brigade, start 19 november)

Ik klapper even verbaasd met mijn oren, en blijk daarin niet de enige te zijn. Maar Rudie geeft aan dat praktische actie en met mensen werken bij hem past, en voegt daaraan toe, dat het soms heel moeilijk is om te weten wat Gods wil en doel is met je leven.

We komen er samen achter, dat dat meestal ook niet vooraf te bepalen is, maar dat je, als je op een tweesprong staat, toch maar een keuze moet maken, aan Gods hand. Niet kiezen is stilstand en dat kan de bedoeling ook niet zijn. Dan blijkt vanzelf wel eens of het de juiste keuze was. Bovendien - moeten, als je nog zo jong bent, keuzes al persé levenslang definitief zijn?

We hebben het over geloofsbewustzijn, waarvan ik opmerk dat dat bij Rudie al heel jong tot ontwikkeling kwam, en, op een volwassen manier, nog steeds in ontwikkeling mag zijn.

Na de zondagsschool heeft hij op de jeugdclub en de tienerclub gezeten, en sinds mei vorig jaar, sinds zijn 16de, de JV.

En daarom mag hij van Anton ook mee met de Keniareis, ofschoon hij dan nog geen achttien is.

Rudie komt niet veel ongelovige mensen tegen, alleen op de sportclub. Daar vragen ze zich af, hoe je nou kan geloven in een God. Dat kàn toch niet.

Er ís immers geen God. Rudie heeft ondervonden dat vertellen over de persoonlijke relatie die je met God mag hebben, ongelovige mensen meer aanspreekt, dan theoretische of Bijbelse verhalen.

Hij hoopt ook, dat zijn geloof staande mag blijven als hij straks in de maatschappij steeds meer ongelovige mensen zal gaan ontmoeten.

Hij geeft aan dat hij nog wel eens geneigd was om de meningen van anderen niet alleen te respecteren, maar ze ook over te nemen, maar is daarin wel sterker geworden.

Daarbij heeft ook geholpen dat er op de Passie verschillende denominaties vertegenwoordigd zijn onder de leerlingen. Van Gergem tot Evangelisch-Baptist en Pinkstergemeente, waardoor er veel discussies op allerlei niveaus met verschillende uitgangspunten konden plaatsvinden, onder, meestal zwijgend, toezicht van een leerkracht. Daar leer je wel van dat je je standpunten kunt duidelijk kunt krijgen, niet alleen voor de ander, maar ook voor je zelf.

Belijdenis doen? Ooit? Daar is Rudie nog niet uit, maar hij denkt wel altijd aan deze Kerk verbonden te blijven.

Vernieuwingen, Rudie? O, zei Rudie, een paar jaar geleden, toen ik in de leeftijd kwam van alles beter te weten, vond ik veel verkeerd. Bijvoorbeeld preken over de duistere, zondige  kant van de mens, het oordeel, de troosteloze psalmen. Ik miste de vreugde, die je bijvoorbeeld wel beleefde in allerlei opwekkingsliederen.

Maar dat is helemaal veranderd. Nu mag ik ook, zoals gisteravond in de preek over Openbaring 14, naast al die duistere krachten, ook het Overwinnende Lam zien in al Zijn kracht en glorie. En de psalmen zijn zó mooi en hebben zoveel meer diepgang dan Opwekking, dat voor mij zelfs de nieuwe weerklank-vertaling helemaal niet nodig was geweest. Ik snap die ook vaak niet (ik ook niet, hoor Rudie) dus wat is nu precies de winst?  De Bijbelliederen in Weerklank vindt Rudie wel heel waardevol, niet als vervanging van de Psalmen, maar ze voegen beslist iets toe.

Vernieuwingen zoals vrouwen in het ambt, dat is ook volgens Rudie niet bijbels. Niet alleen dat vrouwen stil moesten zijn, daar is nog iets voor te zeggen als je nog niet weet waar je, bij gebrek aan scholing, over praat.

Maar, ofschoon vrouwen tegenwoordig wél geschoold zijn, en gelukkig maar, dan nog is de man eerst geschapen en daarna de vrouw, tot zijn hulp, en niet tot zijn hoofd.

Dan heeft ook Rudie een vraag voor mij: ik hoor nog wel eens over die goeie ouwe tijd, vindt u ook dat alles toen écht veel beter was?

Nee Rudie. Niet echt. Anders. Minder ingewikkeld misschien, zeker  als je ouder bent en niet kunt wennen of meekomen in de stroom van nieuwe ontwikkelingen….. (Rudie: U niet meekomen? – ik: wel, Rudie, het gaat nu nog aardig goed, maar dat kan zo maar veranderen)  ….die veelheid kan zelfs voor jonge mensen ingewikkeld zijn.

Maar ook vroeger werd de tijd gevormd door zondige mensen. Zij legden de kiemen voor de komende ontwikkelingen, ook de verkeerde.

Van het heden kun je ook niet zeggen dat het een goede nieuwe tijd is. Integendeel. Ook gevormd door zondige mensen en foute  invloeden.

Er is wel een stroomversnelling gaande in de ontwikkelingen en ik heb geen idee waar dat toe leiden zal.

We besluiten dat we maar vertrouwen moeten houden dat God in genade blijft omzien naar ons, zondige mensen, en dat onze tijden in Zijn hand zijn.

De Goede Tijd zal nog komen.

  • Geen reacties gevonden

Laat je reactie achter

0 / 300 Beperking van tekens
Je tekst moet 5-300 tekens bevatten
algemene voorwaarden.